Waarom telematikaprojekte misluk — en hoe om te sorg dat u s'n nie misluk nie

Êrens in u organisasie staan daar dalk reeds 'n stelsel wat niemand gebruik nie. Met opregte bedoeling geïnstalleer, kortstondig interessant, en toe stilweg verminder tot 'n intekeningsreël wat een keer per jaar opduik en hernu word omdat kanselleer meer moeite lyk.

Dit gebeur dikwels, en byna nooit omdat die tegnologie misluk het nie. Hier is die sewe redes, in volgorde van hoe dikwels hulle voorkom, en wat elkeen werklik voorkom.

1. Niemand besit dit nie

Die sterkste enkele voorspeller van mislukking.

'n Projekborg dryf die aankoop. Die installasie word voltooi. Die borg gaan aan na die volgende ding. Niemand is aanspreeklik vir die uitkoms nie — net vir die implementering, en dié is klaar.

Die oplossing: wys een persoon aan wat aanspreeklik is om die voordele te lewer, nie die installasie nie. Gee haar kapasiteit — 'n werklike toekenning van tyd, nie 'n byvoeging tot 'n vol werklas nie. Sit die maatstawwe in haar doelwitte. Hersien haar kwartaalliks daaraan. As niemand benoem kan word nie, is die projek nie gereed om te begin nie, en om dit nou te weet is nuttiger as oor agttien maande.

2. Die data word ingesamel en nooit gebruik nie

Verslae word gegenereer. Hulle kom per e-pos. Hulle word soms oopgemaak. Niks verander nie, dus verbeter niks nie.

Die tegnologie vind die probleme. Net mense los hulle op. 'n Stelsel sonder 'n ingrypproses vat die passiewe voordele — vryspraak, diefstalwaarskuwings, basiese sigbaarheid — en laat die grootste deel van die waarde verbygaan.

Die oplossing: stel 'n ritme in voor ingebruikname en maak dit klein genoeg om kontak met die werklikheid te oorleef. 'n Weeklikse kwartier oor uitsonderings. 'n Maandelikse afrigtingsgesprek met die drie bestuurders wat dit die nodigste het. 'n Kwartaallikse hersiening van roetes. Sit hulle as herhalende afsprake met 'n benoemde eienaar op die kalender. Beskeie en konsekwent klop ambisieus en laat vaar, elke keer.

3. Die werksmag is nooit saamgeneem nie

Die stelsel arriveer per aankondiging. Bestuurders lei af dat hulle nie vertrou word nie. Betrokkenheid stort in, geskille vermeerder, en in uiterste gevalle werk mense doelbewus om die stelsel.

Die oplossing: raadpleeg voordat die besluit afgehandel is, nie daarna nie. Betrek bestuurderverteenwoordigers by die skryf van die beleid. Wys vir mense die werklike stelsel in plaas daarvan om dit te beskryf. Verbind u skriftelik tot hoe die data gebruik sal word en hoe nie, en kom dit absoluut na. Gebruik dit sigbaar om mense te verdedig voordat u dit ooit gebruik om hulle uit te daag. En lig die bestuurders in — een bestuurder wat 'n bestuurder bel oor 'n pouse van nege minute maak maande se werk ongedaan.

4. Waarskuwingsoorlading

Alles word op die hoogste sensitiwiteit aangeskakel omdat alles nuttig klink. In die eerste week kom duisende kennisgewings in. Binne 'n maand lees niemand hulle meer nie, ook nie dié wat saak maak nie.

Die oplossing: begin met drie waarskuwings, nie dertig nie. Kies dié wat gekoppel is aan 'n besluit wat iemand werklik gaan neem. Hersien die volume ná twee weke en verstel die drempels — veral dié vir skerp gebeurtenisse, wat byna altyd verkeerd is vir die voertuigtipe by die eerste opstelling. Brei doelbewus uit, een byvoeging op 'n slag. En wees net so bereid om dinge af te skakel.

5. Dit is nooit geïntegreer nie

Die data bly in sy eie stelsel, agter sy eie aanmelding, en kom nooit in die werkvloei wat dit moes verbeter nie. Iemand tik maandeliks syfers oor in 'n sigblad. Wanneer daardie persoon vertrek, hou die verslagdoening stilweg op.

Die oplossing: identifiseer die twee of drie koppelings wat die meeste saak maak — gewoonlik taakskedulering, onderhoud en finansies — en hanteer hulle as deel van die implementering, met 'n begroting en 'n eienaar, nie as 'n latere fase nie. 'n Fase twee wat nie gefinansier en geskeduleer is nie, is 'n fase wat nie gaan gebeur nie.

6. Sukses is nooit gedefinieer nie

Geen basislyn is geneem nie. Twaalf maande later kan niemand die voordeel bewys nie, en so word die hernuwing 'n argument oor indrukke eerder as 'n hersiening van bewyse — en indrukke bevoordeel wie die skeptiesste is.

Die oplossing: neem die basislyn voor installasie. Brandstof per kilometer. Botsings per miljoen kilometer. Eisekoste oor drie jaar. Dae tot kennisgewing. Benutting. Staantyd. Verliese. Administrasie-ure. Dit vat 'n middag en kan nie agterna gerekonstrueer word nie. Stem dan skriftelik saam oor die drie getalle wat sukses sal definieer en die datum waarop hulle hersien sal word. Hoe om daarvan 'n saak te maak wat ondersoek oorleef, staan in die gids om 'n telematika-sakegeval te bou.

7. Net die tegnologie is gekoop

Die intekening is goedgekeur. Die interne tyd om die program te bestuur nie. Afrigting, hersiening en prosesverandering is aanvaar as iets wat binne die bestaande werklas sou gebeur, en dit het nie.

Die oplossing: sluit interne hulpbronne uitdruklik as koste by die sakegeval in. Dit maak dit versigtiger en geloofwaardiger, en dit beteken die hulpbron bestaan werklik. 'n Program sonder toegewese tyd sal die passiewe voordele lewer en nie een van die aktiewes nie — wat steeds positief kan wees, maar dit is 'n veel kleiner opbrengs, en die sakegeval moes dit gesê het.

Al sewe maniere van misluk sit op dieselfde plek: tussen wat die stelsel aanteken en wat iemand daarmee doen.

Wat die suksesvolle programme gemeen het

Hulle deel 'n kort lys eienskappe, en nie een daarvan is tegnies nie:

• 'n Benoemde eienaar met kapasiteit, wat op uitkomste beoordeel word
• 'n Klein, volhoubare ritme van hersiening en ingryping wat besige weke oorleef
• 'n Werksmag wat geraadpleeg is, en 'n skriftelike verbintenis wat nagekom is
• 'n Nou aanvanklike konfigurasie wat doelbewus uitgebrei is
• 'n Basislyn, en die dissipline om daaraan te meet
• Twee of drie integrasies wat die data bring waar mense reeds werk
• 'n Hersiening na twaalf maande wat bewyse ondersoek eerder as indrukke

Die derde daarvan word die meeste oorgeslaan en is die moeilikste om te herstel, want om vertroue te behou is goedkoper as om dit te herbou. Meer daaroor in hoe die platform bestuurderdata aanbied.

Die sesmaandetoets

Sit 'n datum ses maande ná ingebruikname op die kalender en beantwoord drie vrae eerlik:

1. Watter besluite het ons geneem wat ons sonder dit nie sou geneem het nie?
2. Wat het meetbaar verander teenoor die basislyn?
3. Wie het die werk gedoen, en het daardie persoon nog die kapasiteit om voort te gaan?

As die antwoorde dun is, lê die probleem byna seker by een van die sewe hierbo — en al sewe is ná ses maande nog herstelbaar. Ná drie jaar, wanneer die hernuwing kom en niemand meer onthou waarvoor dit was nie, is hulle aansienlik moeiliker om reg te stel.

Die vrae wat die moeite werd is om 'n verskaffer te vra voordat dit alles begin, staan in die koopgids vir vloottegnologie.