Κάπου στον οργανισμό σας μπορεί να υπάρχει ήδη ένα σύστημα που κανείς δεν χρησιμοποιεί. Εγκαταστάθηκε με γνήσια πρόθεση, ήταν για λίγο ενδιαφέρον και μετά περιορίστηκε αθόρυβα σε μια γραμμή συνδρομής που εμφανίζεται μία φορά τον χρόνο και ανανεώνεται επειδή η ακύρωση μοιάζει με περισσότερη προσπάθεια.
Συμβαίνει συχνά και σχεδόν ποτέ επειδή απέτυχε η τεχνολογία. Ακολουθούν οι επτά λόγοι, με σειρά συχνότητας, και τι πραγματικά αποτρέπει τον καθέναν.
1. Κανείς δεν τον έχει αναλάβει
Ο ισχυρότερος μεμονωμένος προγνωστικός παράγοντας αποτυχίας.
Ένας χορηγός του έργου οδηγεί την αγορά. Η εγκατάσταση ολοκληρώνεται. Ο χορηγός περνά στο επόμενο θέμα. Κανείς δεν λογοδοτεί για το αποτέλεσμα — μόνο για την υλοποίηση, που έχει τελειώσει.
Η λύση: ορίστε ένα πρόσωπο που λογοδοτεί για την επίτευξη των οφελών και όχι για την εγκατάσταση. Δώστε του χρόνο — πρόκειται για πραγματική κατανομή χρόνου και όχι προσθήκη σε ήδη γεμάτο φόρτο εργασίας. Βάλτε τα μέτρα στους στόχους του. Εξετάζετέ τα μαζί του ανά τρίμηνο. Αν δεν μπορεί να οριστεί κανείς, το έργο δεν είναι έτοιμο να ξεκινήσει, και αυτό είναι πιο χρήσιμο να το ανακαλύψετε τώρα παρά σε δεκαοκτώ μήνες.
2. Τα δεδομένα συλλέγονται και δεν αξιοποιούνται ποτέ
Οι αναφορές παράγονται. Φτάνουν με email. Ανοίγονται περιστασιακά. Τίποτα δεν αλλάζει, άρα τίποτα δεν βελτιώνεται.
Η τεχνολογία βρίσκει τα προβλήματα. Μόνο οι άνθρωποι τα διορθώνουν. Ένα σύστημα χωρίς διαδικασία παρέμβασης αποκομίζει τα παθητικά οφέλη — απαλλαγή από ευθύνη, ειδοποιήσεις κλοπής, βασική ορατότητα — και χάνει το μεγαλύτερο μέρος της αξίας.
Η λύση: καθιερώστε έναν ρυθμό πριν από την έναρξη λειτουργίας και κρατήστε τον αρκετά μικρό ώστε να επιβιώσει της πραγματικότητας. Μια εβδομαδιαία ανασκόπηση εξαιρέσεων δεκαπέντε λεπτών. Μια μηνιαία συζήτηση καθοδήγησης με τους τρεις οδηγούς που τη χρειάζονται περισσότερο. Μια τριμηνιαία ανασκόπηση διαδρομών. Βάλτε τα στα ημερολόγια ως επαναλαμβανόμενες δεσμεύσεις με επώνυμο υπεύθυνο. Το μέτριο και σταθερό νικά το φιλόδοξο και εγκαταλελειμμένο, κάθε φορά.
3. Το προσωπικό δεν συμπαρασύρθηκε ποτέ
Το σύστημα φτάνει με ανακοίνωση. Οι οδηγοί συμπεραίνουν ότι δεν τους εμπιστεύονται. Η εμπλοκή καταρρέει, οι διαφωνίες πολλαπλασιάζονται και σε ακραίες περιπτώσεις οι άνθρωποι παρακάμπτουν σκόπιμα το σύστημα.
Η λύση: κάντε διαβούλευση πριν οριστικοποιηθεί η απόφαση και όχι μετά. Εμπλέξτε εκπροσώπους των οδηγών στη σύνταξη της πολιτικής. Δείξτε στους ανθρώπους το πραγματικό σύστημα αντί να το περιγράφετε. Δεσμευτείτε γραπτώς για το πώς θα χρησιμοποιούνται και πώς δεν θα χρησιμοποιούνται τα δεδομένα και μετά τηρήστε το απόλυτα. Χρησιμοποιήστε το εμφανώς για να υπερασπιστείτε τους ανθρώπους πριν το χρησιμοποιήσετε ποτέ για να τους αμφισβητήσετε. Και ενημερώστε τους διευθυντές — ένας διευθυντής που τηλεφωνεί σε έναν οδηγό για ένα διάλειμμα εννέα λεπτών αναιρεί μήνες δουλειάς.
4. Υπερφόρτωση ειδοποιήσεων
Όλα ενεργοποιούνται στη μέγιστη ευαισθησία επειδή όλα ακούγονται χρήσιμα. Χιλιάδες ειδοποιήσεις φτάνουν την πρώτη εβδομάδα. Μέσα σε έναν μήνα όλοι έχουν σταματήσει να τις διαβάζουν, ακόμη και αυτές που μετράνε.
Η λύση: ξεκινήστε με τρεις ειδοποιήσεις και όχι τριάντα. Διαλέξτε αυτές που συνδέονται με μια απόφαση που κάποιος θα πάρει πραγματικά. Εξετάστε τον όγκο μετά από δεκαπέντε ημέρες και ρυθμίστε τα όρια — ιδίως τα όρια των απότομων συμβάντων, που είναι σχεδόν πάντα λάθος για τον τύπο του οχήματος στην πρώτη ρύθμιση. Διευρύνετε σκόπιμα, μία προσθήκη τη φορά. Να είστε εξίσου πρόθυμοι να απενεργοποιήσετε πράγματα.
5. Δεν ενσωματώθηκε ποτέ
Τα δεδομένα βρίσκονται στο δικό τους σύστημα, πίσω από τον δικό τους κωδικό σύνδεσης, και δεν μπαίνουν ποτέ στη ροή εργασίας που έπρεπε να βελτιώσουν. Κάποιος ξαναπληκτρολογεί μηνιαίως αριθμούς σε ένα υπολογιστικό φύλλο. Όταν αυτός φύγει, η αναφορά σταματά αθόρυβα.
Η λύση: εντοπίστε τις δύο ή τρεις συνδέσεις που μετράνε περισσότερο — συνήθως προγραμματισμός εργασιών, συντήρηση και οικονομικά — και αντιμετωπίστε τες ως μέρος της υλοποίησης, με προϋπολογισμό και υπεύθυνο, όχι ως μεταγενέστερη φάση. Μια δεύτερη φάση που δεν έχει χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα είναι μια φάση που δεν θα γίνει.
6. Η επιτυχία δεν ορίστηκε ποτέ
Δεν καταγράφηκε αφετηρία. Δώδεκα μήνες αργότερα κανείς δεν μπορεί να αποδείξει το όφελος, οπότε η ανανέωση γίνεται διαμάχη για εντυπώσεις και όχι εξέταση στοιχείων — και οι εντυπώσεις ευνοούν όποιον είναι ο πιο δύσπιστος.
Η λύση: καταγράψτε την αφετηρία πριν από την εγκατάσταση. Καύσιμο ανά μίλι. Συγκρούσεις ανά εκατομμύριο μίλια. Κόστος αξιώσεων σε τρία χρόνια. Ημέρες ειδοποίησης. Αξιοποίηση. Χρόνος εκτός λειτουργίας. Απώλειες. Ώρες διοικητικής εργασίας. Χρειάζεται ένα απόγευμα και δεν μπορεί να ανασυσταθεί εκ των υστέρων. Μετά συμφωνήστε γραπτώς τους τρεις αριθμούς που θα ορίσουν την επιτυχία και την ημερομηνία που θα εξεταστούν. Για τη μετατροπή τους σε μελέτη που αντέχει στον έλεγχο, δείτε τον οδηγό για τη δημιουργία business case τηλεματικής.
7. Αγοράστηκε μόνο η τεχνολογία
Η συνδρομή εγκρίθηκε. Ο εσωτερικός χρόνος για τη λειτουργία του προγράμματος όχι. Θεωρήθηκε ότι η καθοδήγηση, η ανασκόπηση και η αλλαγή διαδικασιών θα γίνονταν μέσα στον υπάρχοντα φόρτο εργασίας, και δεν έγιναν.
Η λύση: συμπεριλάβετε ρητά τον εσωτερικό πόρο στην επιχειρηματική μελέτη, ως κόστος. Κάνει τη μελέτη πιο συντηρητική και πιο αξιόπιστη και σημαίνει ότι ο πόρος υπάρχει πραγματικά. Ένα πρόγραμμα χωρίς ανατεθειμένο χρόνο θα αποδώσει τα παθητικά οφέλη και κανένα από τα ενεργητικά — που μπορεί να είναι και πάλι θετικό, αλλά είναι πολύ μικρότερη απόδοση και η επιχειρηματική μελέτη θα έπρεπε να το είχε πει.
Και οι επτά αποτυχίες βρίσκονται στο ίδιο σημείο: ανάμεσα σε ό,τι καταγράφει το σύστημα και σε ό,τι κάνει κανείς γι' αυτό.
Τι έχουν κοινό τα επιτυχημένα προγράμματα
Μοιράζονται μια σύντομη λίστα χαρακτηριστικών και κανένα δεν είναι τεχνικό:
- Ένας επώνυμος υπεύθυνος με χρόνο, που αξιολογείται με βάση τα αποτελέσματα
- Ένας μικρός, βιώσιμος ρυθμός ανασκόπησης και παρέμβασης που αντέχει τις φορτωμένες εβδομάδες
- Προσωπικό με το οποίο έγινε διαβούλευση, και μια γραπτή δέσμευση που τηρήθηκε
- Μια στενή αρχική ρύθμιση που διευρύνθηκε σκόπιμα
- Μια αφετηρία, και η πειθαρχία να μετράτε σε σχέση με αυτήν
- Δύο ή τρεις ενσωματώσεις που φέρνουν τα δεδομένα εκεί όπου δουλεύουν ήδη οι άνθρωποι
- Μια ανασκόπηση δώδεκα μηνών που εξετάζει στοιχεία και όχι εντυπώσεις
Το τρίτο από αυτά είναι εκείνο που παραλείπεται συχνότερα και είναι το δυσκολότερο να ανακτηθεί, επειδή η εμπιστοσύνη είναι φθηνότερο να διατηρηθεί παρά να ξαναχτιστεί. Υπάρχουν περισσότερα γι' αυτό εδώ: πώς να εισαγάγετε τις κάμερες χωρίς να χάσετε τους οδηγούς σας.
Το τεστ των έξι μηνών
Βάλτε μια ημερομηνία στο ημερολόγιο έξι μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας και απαντήστε ειλικρινά σε τρία ερωτήματα:
- Ποιες αποφάσεις πήραμε που δεν θα παίρναμε χωρίς αυτό;
- Τι έχει αλλάξει μετρήσιμα σε σχέση με την αφετηρία;
- Ποιος έκανε τη δουλειά και έχει ακόμη τη δυνατότητα να συνεχίσει;
Αν οι απαντήσεις είναι φτωχές, το πρόβλημα είναι σχεδόν σίγουρα ένα από τα επτά παραπάνω — και τα επτά ανακτώνται στους έξι μήνες. Στα τρία χρόνια, όταν έρθει η ανανέωση και κανείς δεν θυμάται σε τι χρησίμευε, είναι σημαντικά δυσκολότερο να διορθωθούν.
Για τις ερωτήσεις που αξίζει να κάνετε σε έναν προμηθευτή πριν ξεκινήσει οτιδήποτε από αυτά, δείτε τον οδηγό αγοράς τεχνολογίας στόλου.
